الزمخشري
128
مقدمة الأدب ( فارسى )
پاكيزه شد 7 پاك شد زن از حيض تَطْهُرُ [ تَطْهَرُ ] معا و طَهُرَتْ مترادف تَطْهُرُ طَهَارَةً و طُهْرًا و هي طَاهِرٌ زن پاك [ عَبَرَ ] عَبَرَ الوَادِيَ بكذشت رود را 5 بكذشت از رود عُبُورًا و عَبَرَ الرُؤْيَا خواب كزارد 7 تعبير كرد خواب را عِبَارَةً و عَبْرًا [ عَشَرَ ] عَشَرَ القَوْمَ دهم كمردمان شد 5 أخذ عُشْرَ أموالهم 7 ده يك ستد از مردمان عَشْرًا و عُشُورًا و هو العَشَّارُ عُشر ستاننده [ عَمَرَ ] عَمَرَ الدَّارَ آبادان كرد خانه را 7 عمارت كرد خانه را عِمَارَةً و عَمَرَتْ بنفسها خود آبادان شد عِمَارَةً و عُمْرَاناً و عَمِرَتْ مترادف تَعْمَرُ 7 عَمْرًا و دَارٌ عَامِرَةٌ سراى آبادان 7 سراى آبَدَان و مَعْمُورَةٌ مترادف و رَجُلٌ مِعْمَارٌ مردى بسيار عمارت 7 مردى بسيار عمارتكننده [ غَبَرَ ] غَبَرَ بماند يا بكذشت 5 بقي أَوْ مضى غُبُورًا [ غَمَرَ ] غَمَرَهُ المَاءُ فرو بردش آب 5 آب ويرا به زير فرو برد غَمْرًا [ فَتَرَ ] فَتَرَ سُست شد 7 فَتْرًا و فَتْرَةً و فُتُورًا [ فَجَرَ ] فَجَرَ بدى كرد 7 بدى كرد يا دروغ كفت فُجُورًا و فَجَرَ المَاءَ فِى الكَرْمِ آب را در رَزْ كرد 7 بكذاشت آب را در رَزْ فَجْرًا [ فَطَرَ ] فَطَرَ العَجِينَ بىمايه كرد خمير را 5 خمير كرد آرد را فَطْرًا و فَطَرَ اللَّهُ الشَّىْءَ بيافريد خداى چيز را و فَطَرَ العُودَ بشكافت چوب را فُطُورًا [ فَقَرَ ] فَقَرَتِ الفَاقِرَةُ بشكست پشت مازُوى 5 شكست مهرهء پشت مرد فَقْرًا [ قَصَرَ ] قَصَرَهُ بازداشت او را قَصْرًا و قَصَرَ بِنَفْسِهِ خود باز استاد قُصُورًا قَصَرَ القَصَّارُ الثَّوْبَ بشُسْت كازر جامه را قَصْرًا و هي القِصَارَةُ جامه شستى [ قَطَرَ ] قَطَرَ الماءُ بچكيد آب 5 قَطَرَ المَاءَ بچكانيد آب را قَطْرًا [ قَمَرَ ] قَمَرَهُ المَالَ ببرد مال را از وى بقمار 7 بردش مال را قَمْرًا و قِمَارًا [ كَفَرَ ] كَفَرَ النِّعْمَةَ ناسپاسى كرد نعمت را كُفْرًا و كُفْرَانًا و كُفُورًا و كَفَرَ بِاللَّهِ كافر شد بخداى 5 ضِدُّ آمَنَ كُفْرًا [ مَطَرَ ] مَطَرَتِ السَّمَاءُ باران باريد آسمان مَطْرًا [ مَكَرَ ] مَكَرَ مكر كرد مَكْرًا [ نَثَرَ ] نَثَرَ الشَّىْءَ بيفشاند چيز را 5 فرو نشاند چيز را نَثْرًا و نِثَارًا [ نَدَرَ ] نَدَرَ مِنْ فِيهِ كَلَامٌ ناكاه از دهن وى سخن بيرون آمد نَدْرًا و نَدَرَانًا و هي النَّادِرَةُ ( ف ) 7 سخن ناكاه و النَّوَادِرُ جمع و لَقِيتُهُ نَدْرَةً بِديدمش ناكاه [ نشر ] نَشَرَ اللَّهُ المَيِّتَ زنده كرد خداى مرده را نَشْرًا و نَشَرَ بِنَفْسِهِ خود زنده شد نُشُورًا و نَشَرَ الخَشَبَةَ ببريد چوب را بارّه نَشْرًا [ نَصَرَ ] نَصَرَهُ اللَّهُ عَلَى العَدُوِّ پيروزى دادش خداى بر دشمن و نَصَرَهُ مِنَ العَدُوِّ مترادف نَصْرًا و نُصْرَةً و هو النَّصِيرُ يارىدهنده و هم الأَنْصَارُ جمع [ نَضَرَ ] نَضَرَ العُودُ و الوَجْهُ بِشْكُفيد چوب و روى 5 الأوَّلُ حقيقة و الآخَرُ مجاز 7 تازه و سبز شد چوب و زيبا شد روى يَنْضُرُ و نَضِرَ مترادف يَنْضَرُ و نَضُرَ مترادف يَنْضُرُ نَضْرَةً و نُضُورًا و نَضَارَةً و هو نَاضِرٌ درخت شكفته و روى خوب و نَضِيرٌ مترادف و نَضُورٌ مترادف و نَضْرٌ مترادف 5 النَّضْرَةُ حُسْنُ اللَّوْنِ فِى النِّعْمَةِ و نَضَرَهُ اللَّه خوب كردش خداى 7 بيافريدش خداى خوب نَضْرًا [ نَظَرَ ] نَظَرَ إِلَيْهِ نِكَرِسْت بوى و نَظَرَهُ مترادف